SKONTAKTUJ się z NAMI!

+48 76 723 91 50

 Więcej 
 
 

Schowek (0)

 
 
 

Najczęściej zadawane pytania

rozwiń zamknij

Jak zapobiec żółknięciu dębowej podłogi drewnianej?

Każdy gatunek drewna z czasem zmieni swoją barwę. Jest to związane z działaniem promieni ultrafioletowych. Proces zmiany koloru podłogi rozpoczyna się z chwilą, gdy po raz pierwszy zostanie wystawiona na działanie promieni słonecznych, a kończy się wtedy, gdy nastąpi wysycenie barwy. W zależności od gatunku drewna i nasłonecznienia pomieszczenia proces ten trwa od sześciu miesięcy do kilku lat.

Najbardziej wrażliwe na promieniowanie słoneczne są gatunki egzotyczne – doussie, jatoba, merbau, wenge. W ich przypadku proces zmiany koloru jest najkrótszy. Stąd też nie zaleca się montażu podłóg z tego rodzaju drewna w miejscach, które będą narażone na intensywne promieniowanie UV. Znacznie dłużej zmiana barwy zajmuje gatunkom europejskim – dębowi i jesionowi.

Jak  to się dzieje?

Zawarte w drewnie związki chemiczne pod wpływem promieni ultrafioletowych zmieniają swoją budowę – drewno pochłania pewne długości fali, a emituje inne. Stąd dostrzegamy różnicę w kolorze.

Proces zmiany koloru jest naturalny i w przypadku dębu następuje stopniowo. Większość inwestorów dostrzega różnicę dopiero wtedy, gdy robi w domu przemeblowanie. Pod dywanami, kanapami czy szafami, gdzie nie docierały promienie słoneczne, został zachowany pierwotny kolor podłogi. Wtedy różnicę da się zauważyć gołym okiem.

Jak zmienia się kolor drewna?

- Zwykle drewno ciemnieje pod wpływem promieni słonecznych, ale w przypadku gatunków jaśniejszych, jak jesion czy dąb, podłoga odbarwia się bardziej w kierunku żółtych odcieni – mówi Dariusz Turski, brand manager PALLMANN, producenta środków do zabezpieczenia i pielęgnacji drewna. – Niestety żółtawe odcienie nie zawsze podobają się inwestorom, a przy obecnych trendach – podłóg jasnych, z efektem surowego drewna, taka zmiana jest nawet wysoce niepożądana.

Co można zrobić, by zatrzymać pierwotny odcień podłogi drewnianej?

Zmianom kolorystyki podłogi można zapobiec w podobny sposób, jak chronimy skórę przed nadmierną opalenizną. Na rynku są bowiem dostępne lakiery ze specjalnymi filtrami UV, które pomagają opóźnić proces zmiany koloru i ograniczyć jego zakres.

- Nasza branża od lat walczyła o stworzenie środka, który umożliwiłby utrzymanie pierwotnego koloru drewna. Stało się to szczególnie ważne wraz ze wzrostem popularności jasnych podłóg – mówi Dariusz Turski. – Dziś możemy już oficjalnie ogłosić, że mamy w tej dziedzinie spore osiągnięcie. Jest nim nasz nowy dwuskładnikowy lakier PALL-X PURE.

PALL-X PURE – sposób na utrzymanie efektu surowego drewna

PALL X-PURE to nowy dwuskładnikowy lakier na bazie wodnej, który nie tylko bardzo dobrze zabezpiecza powierzchnię drewna, ale także chroni jego oryginalną kolorystykę. – Wszystko dzięki dodatkowi białego pigmentu, który sprawia, że lakier nie jest w pełni przeźroczysty. Po nałożeniu dwóch lub trzech warstw tego środka działanie promieni słonecznych jest znacznie ograniczone – wyjaśnia ekspert marki PALLMANN, należącej do koncernu Uzin Utz AG.

PALL-X PURE można stosować zarówno do nowych podłóg, jak i tych poddawanych renowacji. Jego zaletą jest fakt, że nawet na starej, podniszczonej i pożółkłej podłodze można osiągnąć zupełnie nowy efekt – po renowacji będzie ona wyglądała świeżo, a nawet zupełnie inaczej niż tuż po położeniu. – Lakier ten można stosować do wszystkich gatunków drewna, ale najbardziej polecany jest do podłóg jasnych, zwłaszcza dębowych. W tym przypadku efekt będzie zdumiewający – podłoga będzie wyglądała jak wykonana z czystego, surowego drewna. W przypadku podłóg ciemniejszych zastosowanie tego lakieru może dać nieco szarawy efekt. Jeśli jest to zamierzone, nie ma żadnych przeciwwskazań, by użyć go także w tym przypadku. Należy jednak pamiętać, że do nietypowych gatunków trzeba zastosować także odpowiedni podkład – dodaje Dariusz Turski.

Jest to lakier, który pozwala na wybór poziomu wybarwienia. Jeśli położymy tylko jedną warstwę PALL-X PURE, otrzymamy bardzo delikatne rozjaśnienie. Jako drugiej warstwy należy wtedy użyć bezbarwnego wytrzymałego lakieru np. PALL-X 98. Gdy zastosujemy dwie lub trzy warstwy lakieru z białym pigmentem, efekt będzie bardziej wyrazisty. Powierzchnia wykończona tym środkiem jest całkowicie matowa.

Nie tylko estetyka

PALL-X PURE oprócz rozjaśnienia drewna oraz zapobiegania jego żółknięciu, doskonale chroni także powierzchnię podłogi. Wszystko dzięki wysokiej odporności na ścieranie, bardzo wysokiej odporności nawet na ekstremalne obciążenia mechaniczne oraz środki chemiczne. – Jego ważną cechą jest też to, że jedno jeden z nielicznych lakierów matowych, nie wybłyszcza się w trakcie użytkowania tak jak inne środki dostępne na rynku. To ogromna zaleta, ponieważ bolączką matowych powierzchni zawsze był fakt, że po pewnym czasie powstawały na nich błyszczące ślady – zwłaszcza w tzw. ciągach komunikacyjnych – podkreśla brand manager PALLMANN.

Stosowanie PALL-X PURE wymaga jednak sporego doświadczenia parkieciarza, a przed pierwszym zastosowaniem producent zaleca kontakt z doradcą technicznym. – Lakier ten wymaga odmiennej techniki nakładania, jest bardzo gęsty. Z tego powodu niezwykle istotne jest przestrzeganie reżimu czasowego, a także unikanie lakierowania podczas wysokich temperatur. Lakier ze względu na swoją konsystencję wiąże bowiem dość szybko – informuje Dariusz Turski.

Także do wymagających przestrzeni

Nowy lakier można stosować nawet na bardzo intensywnie użytkowane podłogi, również w pomieszczeniach użyteczności publicznej oraz w przemyśle. Sprawdzi się także w przypadku instalacji ogrzewania podłogowego.

- Doskonałym testem dla PALL-X PURE była renowacja parkietu dębowego ułożonego w jodełkę w jednym z luksusowych apartamentów w Östermalm, ekskluzywnej i jednej z najdroższych dzielnic Sztokholmu. Inwestorowi zależało na możliwie najlepszej ochronie podłogi, ale nie kosztem jej naturalnego wyglądu. Prace renowacyjne były prowadzone na powierzchni 200 mkw. W efekcie otrzymano przepiękny i bardzo modny efekt surowego drewna, który doskonale pasuje do klimatu apartamentu. Wysoka wytrzymałość na zarysowania oraz odporność na środki chemiczne pozwoli z kolei inwestorowi obniżyć koszty utrzymania lokalu – podsumowuje przedstawiciel PALLMANN.

 

Kiedy wodny a kiedy rozpuszczalnikowy lakier?

W związku z nową dyrektywą unijną, związaną z redukcją substancji lotnych, producenci są zmuszeni do zmiany składu chemicznego swoich produktów lub w przypadku braku możliwości takiej zmiany zaprzestania produkcji. Firma Pallmann posiada w swojej ofercie nie tylko ekologiczną linię Pall X, ale również pełną ofertę lakierów rozpuszczalnikowych. Teoretycznie oferta lakierów na bazie wodnej jest na tyle szeroka, że można by zupełnie zrezygnować z produktów o dużej zawartości rozpuszczalników. Jakie są więc powody stosowania tego typu lakierów? Możemy podzielić je na dwie grupy. Z jednej strony są to takie czynniki, jak: obiegowa opinia o „twardości” i skuteczności lakierów chemicznych, przyzwyczajenie wykonawców, i co jest często bardzo istotne – relatywnie niska cena. Z drugiej strony mamy do czynienia z sytuacjami, które wynikają z rodzaju zastosowanego drewna lub oczekiwań klientów odnośnie poziomu połysku. O ile pierwsze czynniki są bardzo względne, to w przypadku polakierowania tłustego drewna egzotycznego, wykonawca nie ma zbyt dużego wyboru i musi zastosować lakier na bazie alkoholu. Co prawda producenci starają się znaleźć alternatywę dla tego typu rozwiązań, ale niestety są gatunki, których nie da się polakierować zwykłym lakierem podkładowym na bazie wodnej (np. ipe, palisander).

Od tego roku firma Pallmann wprowadza podkład na bazie oleju Pall-X 333, który może być zalecany na popularne gatunki egzotyczne, a dodatkowo, w przypadku drewna krajowego podkreśla intensywnie kolorystykę. Produkt ten nakładany jest w jednej warstwie za pomocą szpachli stalowej, a następnie, po spolerowaniu białym lub beżowym padem, pozostawiony do następnego dnia w celu utwardzenia. Po tym okresie nakładamy dwie warstwy lakieru na bazie wodnej np. Pall-X 96 lub Pall-X 98.

Dobór prawidłowego systemu lakierowania powinien odbywać się najwcześniej na etapie zakupu drewna. Kupowanie klejów i lakierów przed wyborem drewna nie jest dobrym rozwiązaniem, gdyż może się okazać, że wybrany produkt nie nadaje się do danego gatunku drewna. Dobry wykonawca, nigdy nie zgodzi się na lakierowanie nieodpowiednim dla danego gatunku lakierem, tylko dlatego, że klient już zakupił produkt. Niestety jest zbyt duże ryzyko złego efektu końcowego, za który klient będzie winił wykonawcę. Również dobór odpowiedniego wałka do danego lakieru jest bardzo istotny. W porównaniu, dla lakierów na bazie wodnej produkty rozpuszczalnikowe nakładamy wałkiem o krótkim włosie. 
Warto też zwrócić uwagę na tworzoną przez różne lakiery powłokę. Jeśli chcemy mieć podłogę w połysku, to wykonawca zaleci nam lakier na bazie rozpuszczalników. Lakiery na bazie wodnej zdecydowanie lepiej wypadają w odcieniach matowych i półmatowych. Z drugiej strony dobrym kompromisem jest stosowanie lakieru podkładowego na bazie rozpuszczalnikowej oraz nawierzchniowego na bazie wodnej. Taki system pozwala na wyciągnięcie kolorystyki drewna, bez ryzyka przebarwień, jednocześnie zapewniając satynową powierzchnię lakieru półmatowego na bazie wodnej. W takiej sytuacji zawsze należy bazować na zaleceniach producenta lakieru, który dokładnie poda, który lakier można stosować w połączeniu z produktem innej grupy oraz jakie powinny być czasy oczekiwania pomiędzy kolejnymi warstwami.

Odmienną sytuację mamy w przypadku pełnej renowacji (szlifowanie do surowego drewna) podłóg lakierowanych. Często w takich sytuacjach, jako lakier podkładowy proponuję produkt rozpuszczalnikowy, gdyż może się okazać, że głębokie, tłuste zabrudzenia pomiędzy klepkami nie mają prawidłowej adhezji z lakierem. Aby uniknąć takiego ryzyka parkieciarze zalecają podkłady rozpuszczalnikowe nawet nie widząc wcześniej podłogi. Podczas samej renowacji podłogi, stosuje się warstwę lakieru nawierzchniowego na bazie wodnej bezpośrednio do poprzednich warstw lakieru. W przypadku stosowania przez użytkownika środków pielęgnacyjnych na bazie dyspersji akrylowych może wystąpić brak przyczepności nowego lakieru mimo zmatowienia oraz umycia powierzchni. Dużo lepszym rozwiązaniem będzie użycie preparatu Pallmann Pall-X 350, który jest mostkiem sczepnym nakładanym bardzo cienko na starą powłokę lakieru. Dzięki zastosowaniu tej warstwy poprawiamy przyczepność nowej warstwy lakieru bez potrzeby szlifowania, czy też polerowania poprzednich warstw powłoki. Produkt ten, wymaga jedynie dokładnego umycia podłogi z pozostałości środków pielęgnacyjnych bez konieczności matowienia powierzchni lakieru.

Co zrobić po zalaniu parkietu wodą?

Zalanie mieszkania wodą np. wskutek powodzi może wyrządzić duże szkody. Problem ten szczególnie dotyczy podłóg drewnianych. Pojawia się wówczas pytanie, jakie kroki musi podjąć parkieciarz, aby usunąć szkody wyrządzone przez zalegającą wodę po awarii instalacji wod.-kan. lub nadmiernego zawilgocenia podłoża w wyniku podniesienia się poziomu wód gruntowych.

Pierwszą czynnością jest stwierdzenie zakresu szkód wyrządzonych przez wilgoć w parkiecie. Jeżeli na przykład parkiet lekko spęczniał i wyłódkował w wyniku opadów deszczu, wówczas parkiet można pozostawić i przystąpić do jego naprawy. Po określeniu wilgotności i temperatury powietrza należy do pomieszczenia wstawić osuszacz powietrza np. firmy Wolff w celu szybszego osuszenia zawilgoconego drewna. Bieżącą kontrolę wilgotności drewna należy przeprowadzać przy użyciu higrometru Gann. Po zejściu wilgotności drewna do poziomu 9% można rozpocząć szlifowanie parkietu. Należy przy tym pamiętać, iż maksymalna grubość do zeszlifowania zależna jest od rodzaju parkietu, np. przy parkiecie tradycyjnym, 22mm, wynosi ona przykładowo 11mm, natomiast w przypadku parkietu gotowego jest to maksymalnie grubość warstwy użytkowej. Powstałe szczeliny należy zaszpachlować za pomocą kitu (np. Pall X Kitt firmy Pallmann), a następnie zagruntować lakierem podkładowym (Pall X 320 lub 325) i dwukrotnie polakierować (Pall X 96).

W przypadku większych szkód w parkiecie spowodowanych np. przez wodę zalegającą na powierzchni lub oddziałującą w wyniku parcia na konstrukcję podłogi należy liczyć się z bardzo silnym zawilgoceniem i wyłódkowaniem, a nawet odklejaniem się poszczególnych elementów parkietu. W takiej sytuacji często pozostaje już tylko zerwanie całości przyklejonego parkietu. Po jego usunięciu należy sprawdzić podłoże pod kątem jego przydatności do ponownego wykorzystania. Jeżeli podłoże jest spękane, a jego powierzchnia zwietrzała, miękka i podatna na zarysowania należy ją także usunąć za pomocą odpowiednich urządzeń pneumatycznych.

W przypadku dłuższego oddziaływania wody należy liczyć się z silnym zawilgoceniem materiału izolacyjnego znajdującego się pod podłożem. Odparowanie znajdującej się tam wody jest bardzo utrudnione, często nawet nie możliwe. Izolacyjność termiczna i tłumienność zawilgoconego materiału jest przez to znacznie obniżona. Wilgoć w jastrychu może prowadzić w konsekwencji nawet do zmian w statyce konstrukcji. Naturalne wyschnięcie zawilgoconej izolacji z uwagi na fizykę budowli nie jest w zasadzie możliwe. W takich przypadkach należy skorzystać ze specjalnych urządzeń przeznaczonych do osuszania warstw izolacyjnych.

Jeżeli w wyniku oględzin zewnętrznych konstrukcja jastrychu kwalifikuje się do dalszych prac, należy wykonać pomiar wilgotności z użyciem urządzenia CM. Jeżeli wynik pomiaru wynosi powyżej 2% w przypadku jastrychów cementowych lub 0,5% w przypadku jastrychów anhydrytowych należy dosuszyć jastrych za pomocą przeznaczonych do tego specjalnych urządzeń. W celu zwiększenia bezpieczeństwa należy na jastrychach cementowych zastosować dodatkowo grunt odcinający UZIN PE 460. Takie rozwiązanie nie może być niestety zastosowane w przypadku materiałów na bazie gipsu. Z uwagi na skłonność jastrychów anhydrytowych do magazynowania wilgoci zdecydowanie zalecane jest tutaj usunięcie starego i powtórne wylanie nowego podłoża.

Po odcięciu wilgoci w istniejącym podłożu lub wylaniu nowego jastrychu można rozpocząć układanie nowego parkietu. W tym celu zalecamy szpachlowanie podłoża masą pod parkiet UZIN NC 174, a następnie klejenie drewna za pomocą dwuskładnikowego kleju UZIN MK 92S. Obróbka powierzchniowa parkietu odbywa się następnie przy użyciu lakierów, olejów i wosków.

W przypadku zalania wodą parkietu ułożonego w konstrukcji pływającej jego wymiana okazuje się najczęściej najszybszą i najtańszą metodą naprawy. Jeżeli mimo wszystko parkiet ma być szlifowany, należy go najpierw ustabilizować przy ścianach za pomocą klinów. Pomimo to może okazać się, że szlifowanie tak ułożonego parkietu nie przyniesie zadowalających efektów, a szczeliny powstałe po zalaniu wodą są bardzo trudne do trwałego zaszpachlowania.

Autor:
Ulrich Weng, mistrz parkieciarstwa, technik firmy UZIN

Stan: listopad 2002

Jaki klej do parkietu jest ekologiczny?

Wszystkich producentów obowiązuje certyfikat PZH (Państwowy Zakład Higieny). Dodatkowo warto zwracać szczególną uwagę na dwa opisane poniżej oznaczenia. Emisja w przypadku produktów "budowlanych" oznacza uwalnianie w okresie użytkowania produktu szkodliwych związków do otoczenia.

Produkty pod względem emisyjności zaliczyć można do trzech kategorii tj.:

 

  • EMICODE EC1
  • EMICODE EC2 
  • EMICODE EC3

Oznaczenie EMICODE EC1 charakteryzuje produkty o "bardzo niskiej emisji" tj. nie wydzielające do otoczenia toksycznych związków.
EMICODE EC2 to produkty o "niskiej emisji", a EMICODE EC3 to produkty o "nie niskiej emisji" ( w wolnym tłumaczeniu).

Po przeprowadzeniu badań emisji produkt może otrzymać klasę EC1 z prawem do wykorzystywania znaku handlowego GEV ( Gemeinschaft Emissionskontrollierte Verlegewerkstoffe), ponieważ licencja EMICODE  jest zastrzeżonym i chronionym znakiem handlowym. Najnowszym rozszerzeniem tych kategorii jest EMICODE EC1 plus.

Błękitny Anioł jest pierwszym i najstarszym znakiem związanym z ekologią.Możemy go znaleźć na różnych produktach, które są przyjazne dla środowiska. Znak powstał w 1977 roku w Niemczech i został zatwierdzony przez Ministerstwo Środowiska.
Błękitny Anioł jest wyróżnieniem dla tych produktów, które są szczególnie przyjazne dla środowiska. Nie jest obowiązkowy. 

Firma UZIN posiada w swojej ofercie produkty o takich oznaczeniach. Są to m.in. UZIN PE-380 (Ökoline, Blaue Angel, EC1 plus), kleju UZIN MK-80S (EC 1) oraz UZIN MK-100 (Ökoline, Blaue Angel, EC1). Dodatkowo stworzona została linia produktów UZIN, które są przyjazne środowisku naturalnemu. Nazywa się ona UZIN-Ökoline 

Autor: Bartosz Grygorowicz - Kierownik sprzedaży Polska Zachodnia

Jak wyrównać podłoże?

Przed wyrównywaniem należy ustalić, co będzie przyklejone na podłoże, gdyż od tego zależy jakiej masy wyrównującej użyjemy: na bazie gipsu, czy na bazie cementu.

W kolejnym etapie należy dokładnie określić rzędne wysokościowe, czyli zmierzyć gdzie są górki i wgłębienia, ponieważ wbrew temu, co się powszechnie uważa, masa samopoziomująca wcale się sama nie poziomuje. 

Trzecią rzeczą, na którą należy zwrócić szczególną uwagę przy wylewaniu mas cementowych jest to, że jeśli masa będzie miała mieć kontakt z marmurem, lub innym kamieniem naturalnym, należy pamiętać, aby odizolować od siebie dokładnie te dwa materiały gdyż mogą zacząć wychodzić wykwity.

Czwarta sprawa  to dobór odpowiedniej masy i gruntu. Jeżeli będziemy kładli parkiet należy zastosować masę dedykowaną do tego typu zastosowań. Należy pamiętać, że drewno pracuje i jest jednym z bardziej wymagających materiałów.

Powinno się także pamiętać, że każdy produkt cementowy gdy „wysycha” ma swój skurcz, więc może odspoić się od podłoża ścinając je, jeżeli nie posiada ono określonych parametrów. Dlatego też podłoże zawsze musi zostać sprawdzone pod kątem wilgotności (cementowe może mieć maksymalnie 2% CM, a w przypadku ogrzewania podłogowego – 1,8%, anhydrytowe odpowiednio 0,5% CM i 0,3% CM) oraz takich wartości jak wytrzymałość, jednorodność itd. przez fachowca dysponującego odpowiednim sprzętem oraz wiedzą.

Następnie należy zagruntować podłoże odpowiednim gruntem – wzmacniającym, odcinającym wilgoć lub zwykłym, który wiąże pyły powierzchniowe, chroni przed wchłanianiem wody zarobowej itd. a dopiero po tym wylewamy masę.

Bardzo ważne jest to by zwracać uwagę i stosować się do zaleceń producenta np. jeśli producent dopuszcza warstwę od 4 do 20mm to należy się w tych granicach zmieścić, w przeciwnym wypadku może nastąpić odspojenie wylanego produktu lub masa nie uzyska parametrów, które są zawarte w opisie. Należy także przestrzegać zalecanej ilości wody i pamiętać, że powinna być ona czysta i zimna. Przewodniona masa po prostu popęka lub się rozwarstwi.

Autor: Bartosz Grygorowicz - kierownik sprzedaży Polska zachodnia

Jak usunąć klej dwuskładnikowy z parkietu lakierowanego?

Klej dwuskładnikowy poliuretanowy utwardza się w procesie reakcji chemicznej. Doskonała adhezja do gładkich powierzchni to cecha, która pozwala na pewne klejenie do podłoża coraz bardziej popularnych gotowych, litych podłóg, które są całościowo lakierowane na etapie produkcji. Z drugiej strony w rękach niedoświadczonego lub nieuważnego wykonawcy taki produkt może przysporzyć wielu problemów w trakcie oraz, co gorsze, po ułożeniu podłogi.

Montując podłogę fabrycznie lakierowaną lub olejowaną konieczne jest dbanie o górną warstwę drewna. Nieusunięte zabrudzenia oraz uszkodzenia mechaniczne niestety pozostaną na powierzchni gotowej podłogi. Przystępując do instalacji podłóg gotowych musimy posiadać specjalne nawilżone ściereczki do usuwania świeżych zabrudzeń klejami PU.

Po związaniu kleju, możliwe jest praktycznie tylko usunięcie mechaniczne. Dostępne środki chemiczne pozwalające na rozmiękczenie utwardzonego kleju PU są na tyle agresywne, że nie pozostaną obojętne dla lakieru na naszej podłodze.

W przypadku dużej ilości zabrudzeń, może być konieczne delikatne szlifowanie powierzchni podłogi oraz ponowne lakierowanie. Alternatywnie można spróbować delikatnie ściąć warstwę klejuPozostałości zmatowić bardzo drobnym papierem ściernym, a następnie pokryć takie miejsca dobrym środkiem pielęgnacyjnym do podłóg lakierowanych.

Aby zniwelować różnicę połysku będzie następnie konieczne pokrycie drugi raz tym środkiem całej podłogi. Pamiętajmy jednak, że jest to półśrodek, który nie gwarantuje nam pewności efektu oraz ogranicza nas w możliwości pokrycia podłogi jedną warstwą lakieru (z powodu ograniczenia przyczepności lakieru do środka pielęgnacyjnego lub jego pozostałości).

Najlepszym i najtańszym rozwiązaniem jest zachowanie czystości podczas pracy, używanie podczas klejenia ściereczek (niezależnie czy widzimy zabrudzenia czy też nie) oraz... świadomość z jakim klejem przyszło nam pracować. Dwuskładnikowe PU to w opinii wielu parkieciarzy najlepsze kleje o wszechstronnym zastosowaniu. W przypadku podłóg z wykończoną górną warstwą łatwiejszym i bezpieczniejszym rozwiązaniem jest użycie kleju jednoskładnikowego poliuretanowego np. w technologii STP.

Autor: Dariusz Turski, manager marki Pallmann